Voor de echte glasliefhebber is er maar één plaats ter wereld waar 'het echte' glas vandaan komt: MURANO.

Het eiland Murano ligt vlak bij Venetië in Italië en staat beroemd om zijn glas en glasbewerkers.

De glazen sculpturen die Castello Glass BV verkoopt zijn ontworpen door Monique Schloss en worden ook gemaakt door en met Monique in Murano.

Ondanks het zware werk, waar meestal vier sterke mannen aan meewerken, draagt Monique ook zelf haar steentje bij.

Waar zij maar kan draait ze zelf de glazen ballen rond en verwarmt zij deze ook in de oven. Ook het kneden van het glas probeert zij zoveel mogelijk zelf te doen. Het zware en precieze werk geeft zij pas uit handen als het niet anders kan.

Elk idee blijft in handen van Monique tot er één glas model van is gemaakt. Ze wil absoluut niet werken met een 'mal' (vorm) , waarin je meer modellen kan maken  van één object.  Als er een object in aanmerking komt voor variatie op hetzelfde thema, wil Monique die elke keer opnieuw apart maken. dan veranderd ze de stand van de benen, de kleding of de houding van het model. Hoewel dit maar zelden voorkomt.

Over het algemeen wil zij juist van elk model maar één stuk maken. Ondanks dat dit een duurder procede is, zorgt zij daarmee dat de koper verzekerd is van een uniek stuk.

Zo goed als altijd brengt Castello Glass BV de glazen sculpturen bij klanten thuis.

Na het plaatsen van het object op een geschikte plaats is zij pas tevreden als de klant dat ook is.

Kijk voor het maakproces op de knop "maakproces".

veel kijkplezier.

Glaskunst op zijn top in het Museum van der Togt

bekijk hier

Toeristische informatie:

Murano wordt meestal beschreven als een eiland in de Lagune van Venetië, maar het is - net als Venetië zelf - een verzameling eilandjes die door pittoreske bruggetjes met elkaar verbonden zijn.
Murano, het wereldberoemde eiland met het totale spectrum van glas en glaskunst (6000 inwoners), ligt slechts 1,5 kilometer ten noorden van Venetië. Let wel - alleen bereikbaar per boot (ca. 20 minuten)!
Halte Colonna is bij het pleintje waar alle boten stoppen. Het is daar een drukte van jewelste door de toeristen die gelokt worden door de portiers maar niet weten waar als eerste binnen te gaan. Maar...kwaliteit hoef je niet naar binnen te praten, die herken je op afstand. Vooral in Murano.                                                                                           

Gaat u direct naar de stillere linkerkant, dan vindt u na enkele minuten het glaskunstbedrijf van Oscar ZANETTI. Deze glasmeester is een ware kunstenaar, die het metier volgens de traditie geleerd heeft. Aan het Instituto d’Arte begon Oscar op 14-jarige leeftijd, in navolging van zijn vader Lucio, het vak te leren, en hij werd in 1989 bevorderd tot Maestro. (1862: A.V. Zanetti opent zijn glasinstituut in Murano.)

Bij halte Colonna kunt u ook naar rechts. Daar zijn vele winkels en kleine fabriekjes, evenals een Glasmuseum met eigen winkel.
Langs het water ziet u na ongeveer tien minuten wandelen aan de linkerkant BERENGO. Deze galerie vertegenwoordigt vele grote  kunstenaars van over de hele wereld. Verderop treft u de winkel aan van FORMIA, met een zeer uitgebreide collectie sculpturen, objecten, vazen, schalen, tafelservies en lampen.                                           Formia is beroemd om zijn lampen. Bezichtiging van de showroom is zeer de moeite waard.                                                                                                                                      Het vervaardigen van de glasobjecten kan men zien in de hallen beneden, waar de werkmeesters en hun teams aan de ovens staan.                                                   Tegenover Formia is de brug die het eerste deel van het eiland verbindt met het volgende deel. Vanaf de brug is het uitzicht prachtig.                                                              Aan de andere kant van het eiland zijn meerdere glasblazerijen gevestigd. Een korte rondleiding geeft een kleine indruk van glasblazen.
Glasblazen is een totaal andere techniek dan glastrekken en -kneden, wat ik doe.

Mocht u na een dag genieten terug willen naar Venetië, dan kan dat met de boot vanaf bijna elke halte.

Biografie:

Monique Schloss (1963): Het bewerken van glas is een kunst
die je eigenlijk nooit helemaal onder de knie krijgt. Toch ben ik
de laatste zes jaar gegrepen door de techniek. Het begon op het
eiland Murano in Italië, waar ik voor het eerst kennismaakte met
de meest bekende glaskunstenaars ter wereld. Terwijl ik stond te
genieten van de warmte die de oven gaf en de glasbewerker die
glasdieren stond te maken, schoten de vele ideeën door m’n hoofd.
Ik vroeg me af of het alleen maar dieren of omhelzende mensen
zouden moeten worden. Bij thuiskomst deed ik stevige research,
en ik verbaasde me over de mogelijkheden. Kennis van glas en
glaskunst bleek essentieel. Verschillende door mij gemaakte
tekeningen brachten mij binnen een maand terug naar het eiland.
Daar moest ik eerst zelf maar eens het glas voelen. Het gewicht,
de hitte, en vooral hoe moeilijk het is om met een knijptang in het
glas te knijpen. Denk maar eens hoe het voelt om met een schaar
in een drinkglas te knippen - dat lukt niet!
De ideeën die ik had uitgewerkt, waren niet alledaagse klussen
voor de glasbewerkers. Het duurde meerdere jaren voordat ik
besefte hoe moeilijk details in glas te verwerken zijn.
Toch had ik mijn zinnen gezet op ‘vernieuwende’ objecten. Ik
wilde andere dingen dan die er al zijn. Modellen en objecten
die mijn naam dragen als ontwerper en maker, moeten zich
onderscheiden van alle andere. Al zijn de Maestro’s met wie ik
werk zeer ervaren, de ontwerpen die ik aanbreng, geven toch
de nodige problemen of op zijn minst een hoop consternatie.
We bespreken het werk dan ook meestal uitgebreid voordat het
werkelijke ‘brouwen’ begint.
Niemand weet van tevoren of mijn ontwerp het gewenste
resultaat zal behalen. Dat maakt het niet makkelijker, maar wel
veel leuker. Het is aan de Maestro of hij de klus kan klaren en ik
zal op zijn creativiteit moeten vertrouwen.
Hoewel mijn Italiaans redelijk goed is, zijn er altijd woorden waar
ik niet op kan komen op het juiste moment. Zeker niet om 07.00
uur ’s morgens. En dat is de tijd dat ik begin met werken.

 Inspiratie: Inspiratie is de minste van mijn problemen.
“Waar haal je die vandaan?” vraagt men vaak. Daar is maar
één antwoord op mogelijk: kijk om je heen en luister naar je
omgeving! Zo kwam ik binnen met een echte paraplu, een
ouderwetse schudbol en een serie muziekinstrumenten. De
instrumenten zijn gemaakt op de exacte maat van het voorbeeld.
Ook een totale collectie auto’s. Al zijn dit bestaande objecten - in
glas leek me dit de uitdaging waard. Eerder al had ik de Vrouwe
Justitia gemaakt van glas. Die bestaat er in vele modellen en
productsoorten, maar niet in glas. Het was voor het eerst dat ik
één sculptuur op verschillende manieren wilde maken. De ene
dame had een sexy jurk en de andere een klassiek gewaad. Links
het lange zwaard, rechts het korte zwaard en vice versa.
De urnen: Wat zie je in die sector? Veel vaasjes, bloemetjes en
hartjes. Voor urnen zijn veel standaardmodellen. Waarom niet
modern en strak? Dat lijkt me mooier.
Maar ook een wc-rolhouder. Het leek mij een aardig idee om
in het toilet een andere lichtbron te plaatsen. Het ledlampje dat
hierin verwerkt is, geeft het de naam: ToiLEDrol. Met dank aan:
Art4Light - die de ledlamp heeft verwerkt en tevens de naam
heeft gegeven aan dit object.
Nadat het ene project gemaakt is, of eigenlijk al tijdens dit proces,
ben ik in gedachten al bezig met het volgende. Al zijn de objecten
nog niet verkocht, toch wil ik nieuw! Altijd moet alles NIEUW
zijn! Dat is zakelijk weliswaar niet aantrekkelijk, maar ik wil
graag mijn klanten en bezoekers verrassen. Zo blijft mijn werk
inspirerend voor bestaande klanten en interessant voor nieuwe
klanten. Wat het volgende project zal zijn, is nog niet helemaal
zeker. De schetsen en tekeningen liggen zo’n beetje overal om
mij heen in huis, maar welke het zal worden?